News

Onlangs meldde doctor Sehroon Khan van het World Agroforestry Centre and Kunming Institute of Biology, dat Chinese en Pakistaanse onderzoekers een schimmel hebben ontdekt die polyurethaan-plastic als voedsel blijkt te gebruiken.

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2017/11/13/schimmel-gevonden-die-polyurethaan-plastic-aantast-en-doet-uitee/

Dit is natuurlijk een heel interessante vondst. Het zou super zijn als micro-organismen ook niet-composteerbare plastics zouden kunnen afbreken. We moeten het goede nieuws echter ook in het juiste perspectief plaatsen.

De schimmel tast het plastic aan en doet het uiteenvallen. Ja, maar breekt het die kleine plastic partikels dan ook verder biologisch af ? Of krijg je enkel fragmentatie tot kleine stukjes plastic, die dan misschien uit het oog verdwenen zijn, maar nog steeds in de bodem aanwezig zijn. Want dan gelijkt het sterk op de plastic soep in de oceanen en dat is niet wat we willen, denk ik.

Bovendien gaat het hier blijkbaar over één specifieke soort plastic (polyurethaan), dat niet eens de meest voorkomende plasticsoort is. De vraag stelt zich wat de schimmel dan met de andere plasticsoorten aanvangt.

Al bij al een interessante vaststelling dus, met zeker potentieel als het werkelijk om biodegradatie gaat. Als dat niet het geval is en het een louter visueel fenomeen is, dan is het opletten geblazen. Het zou de nonchalance van de zwerfvervuilers kunnen versterken en dan zijn we nog verder van huis. Opvolgen, dus…

Op 21 november zetten verschillende organisatie de circulaire economie in de kijker met seminaries, workshops en themadagen. In zo’n economie wordt het herbruiken van producten en grondstoffen gestimuleerd, en vernietiging tot een miminum beperkt. Een kolfje naar de hand van The Compost Bag Company: met enkele eenvoudige maatregelen beperken we onze productie-afval.

Bij het produceren van onze zakjes, creëren we onvermijdelijk ook afval. Al dat verloren materiaal verwerken kost handenvol geld en zet het milieu onder druk. Bij The Compost Bag Company beperken we de productie-afval tot 0,16%. Anders gezegd: 99,84% van de grondstoffen komt uiteindelijk in onze zakjes terecht.

Afval en afval is twee

Productieprocessen zorgen voor twee vormen van afval. Structurele afval is niet te vermijden, en ontstaat onder andere door een stuk van de zak weg te snijden om een bepaalde vorm te bekomen, bijvoorbeeld voor groenten- en fruitzakjes met handvaten. Procesafval ontstaat door het aanpassen van machineinstellingen en door fouten in het productieproces. Afgewerkte producten die niet voldoen aan vastgelegde kwaliteitseisen, kunnen niet verkocht worden en moeten worden verwijderd.

Bij The Compost Bag Company zijn we al behoorlijk succesvol in het beperken van productie-afval. Maar doordat we die afval ook in huis recycleren en onmiddellijk opnieuw inzetten in onze productie, kunnen we het uiteindelijke materiaalverlies verder drukken tot 0,16%. Dat is uitzonderlijk weinig in onze sector.

1. Proper afval is beter afval

Door het afval met zorg te behandelen, kunnen we er meer van verwerken zonder kwaliteitsverlies. Snijden we handvaten uit zakjes, dan vangen we die structurele afval op in een bak. Zo wordt het niet vuil, en kunnen we het eenvoudig opnieuw inzetten: een efficiënte vorm van recyclage. Ook procesafval verontreinigen we zo min mogelijk.

2. Het belang van een goede planning

Bij elke nieuwe productieopdracht stellen we onze machines opnieuw in op een bepaalde dikte, breedte en lengte. Tijdens die aanpassingen loopt de productielijn gewoon door, waardoor er zakjes uit de machine rollen die niet meer geschikt zijn voor het vorige order, maar ook nog niet voor het nieuwe order. Die procesafval roepen we een halt toe door goed te plannen: we passen de orders zodanig na mekaar dat er bij elke overgang zo weinig mogelijk eigenschappen moeten worden veranderd.

3. Snel werken kan je leren

De instellingen van machines aanpassen gebeurt terwijl de productie loopt. Het komt er dus op aan snel te werken om de afval te beperken. Onze zakjes razen aan 4 à 6 stuks per seconde voorbij, dus elke seconde verlies, is er een te veel. We zetten daarom sterk in op een grondige opleiding van onze productiemedewerkers, zodat zij aanpassingen snel en vlot kunnen doorvoeren.

4. Zo min mogelijk verschillende kleuren

Wij stimuleren onze klanten om enkel groene zakjes met groene bedrukking te bestellen. Bij het recycleren van productie-afval blijft het pigment van de inkt namelijk in het materiaal achter. Groene inkt kleurt de afval dus groen. Door dat recyclaat bij een volgende productie in te zetten, kleuren we de folie groen, en zo sluit de cirkel zich. Wie voor een andere kleur van folie of bedrukking kiest, brengt deze gesloten kringloop in gevaar en betaalt voor de onvermijdelijke verwijdering en vernietiging van de afval een meerprijs.

Meer weten over onze inspanningen om minder afval te produceren? Erik Vanderlinden, CEO van The Compost Bag Company, helpt je graag verder.

En de winnaar is…

Daniël Lismont deed mee aan de wedstrijd in het kader van de Open Bedrijvendag bij The Compost Bag Company op 1 oktober 2017. Hij wist het juiste antwoord op de prijsvraag. Ook raadde hij het exacte aantal binnengekomen wedstrijdformulieren te raden. Hij is dus de terechte winnaar van de prijs: een reis voor 2 naar Noord-Sardinië.

Samen met zijn echtgenote, Frederica, is hij zijn prijs komen ophalen. Zij hebben er voor gekozen om de reis midden mei 2018 te maken. Dat is de ideale periode om Sardinië op zijn mooist te zien en staan de kardoendistelvelden in volle bloei. Tijdens hun verblijf wensen ze ook een bezoek te brengen aan de Matríca bio-raffinaderij. Hier worden op uiterst duurzame wijze, componenten voor de composteerbare plastics gewonnen uit de kardoenzaadolie.

Daniël en Frederica hebben ons beloofd om verslag uit te brengen over hun reis en om hun mooiste foto’s door te sturen.

Proficiat Daniël en Frederica en geniet er van!

Lees hier nog eens het verslag van de Open Bedrijvendag op 1 oktober 2017

Vlamingen blijven naar herbiciden grijpen om onkruid te bestrijden. Dat blijkt uit een recente bevraging door de Vlaamse Milieumaatschappij: bijna een op twee gebruikt herbiciden om ongewenst groen in de tuin uit te schakelen. Gelukkig daalt het aantal herbicidegebruikers en overweegt 53% milieuvriendelijke alternatieven. En die zijn er in overvloed. Ontdek enkele ecologische alternatieven om snel van deze onderkruipers af te raken.

Herbiciden zijn chemische bestrijdingsmiddelen die ingezet worden om ziektes, plagen of onkruidgroei uit te roeien. De toxische werking ervan is echter ook schadelijk voor mens en milieu. De stoffen vervuilen onze bodem, drinkwater en lucht en zijn moeilijk afbreekbaar waardoor ze opnieuw in onze voedselketen belanden. Gelukkig wordt dit grof geschut steeds vaker geweerd en zijn er tal van tips & tricks om onkruid op een natuurlijke manier de laan uit te sturen.

1.      Wiedewiedewiet

Wieden of onkruid met de hand, mes, hak of wortelsteker verwijderen, is nog altijd een van de meest effectieve vormen van onkruidbestrijding. En goedkoop! Het nadeel: je moet er wel wat tijd voor uittrekken. Vooral die verdraaide paardenbloemwortels krijg je er niet in 1-2-3 uit. Een emmertje water kan helpen om de grond wat soepeler te maken.

2.      Put wortels al maaiend uit

Gewoon de ongewenste planten een kopje kleiner maken: het lijkt op het eerste zicht weinig doeltreffend, want de wortels blijven in de grond zitten. Maar wie het herhaaldelijk doet, put de boosdoeners zodanig uit dat ze uiteindelijk het loodje leggen. Let op: onkruid dat uitzaait, zoals kamille, kan je maar beter met wortel en al verwijderen. Zo krijgt het de kans niet om zich te verspreiden.

3.      Verstik opkomend onkruid

Eens gewied of gemaaid kan je mulchen : een laag plantenresten rond je planten aanbrengen. Zo verhinder je dat onkruid weer opkomt omdat kiemend onkruidzaad geen licht en zuurstof kan opnemen. De bio-afbreekbare mulchfolie, zoals de BioGarden, is ook een perfect alternatief voor herbiciden. Meer over mulchen lees je in deze blogpost.

4.      Fire in the hole

Liever als een stoere chick of potige kerel je onkruid bestrijden? Dan bekamp je het toch gewoon met een gasbrander. Door de hittestoot die je aan de ongewenste planten geeft, barsten hun celwanden open, waardoor ze meteen sterven. Verwijder wel eerst de droge bladeren rondom de plant. Want voor je het weet, staan die in brand. Schuilt er toch geen Rambo in je? Gebruik dan het hete water van je aardappelen om plaatselijk de klus te klaren.

5.      De nonchalante look

Je kan ook gewoon niks ondernemen en de natuur zijn gang laten gaan. Met een wilde tuin vol ongekende kruiden wakker je de biodiversiteit aan. Zo creëer je misschien wel een paradijs voor de bedreigde bijen. Bovendien zit er onverwacht veel lekkers tussen je wildgroei. Wist je dat je pesto kan maken van zevenblad? En confituur van paardenbloemen? Zo geniet je goedkoop en zonder zorgen van je tuin.

Benieuwd hoe onze biologische folie je helpt zonder onkruid te tuinieren? Lees er hier alles over.

Biologisch afbreekbare groenten- en fruitzakjes vinden steeds vaker hun weg naar de supermarkten en Vlaamse huishoudens. Ze zijn een milieuvriendelijk alternatief voor de erg vervuilende exemplaren uit polyethyleen. Maar wat is nu precies het probleem met traditionele plastic zakjes?

Dat je plastic niet moet laten rondslingeren in de omgeving, is al langer bekend. Polyethyleen heeft jaren nodig om af te breken, en zelfs dan blijven er resten achter in de natuur. Zwerfvuil is echter niet het grote probleem: weinig mensen gooien de zakjes door het raam nadat ze boodschappen hebben gedaan. Helaas betekent dat niet dat de zakjes niet hinderlijk zijn voor het milieu.

Plastic is geen gft

Een belangrijk deel van de groenten- en fruitzakjes uit supermarkten blijkt bij het gft-afval terecht te komen. Dit veroorzaakt heel wat problemen bij de compostering. Dat toont o.m. een studie van Organic Waste Systems aan, een Gents bedrijf met een wereldreputatie op het vlak van composteertechnieken. De organisatie nam de bodemkoek in de composteerinstallatie bij Ecowerf, het Intergemeentelijk Milieubedrijf Oost-Brabant, onder de loep. Die bodemkoek is een opeenstapeling van verontreiniging die zich geleidelijk aan in de composteerinstallatie opstapelt en het composteringsproces vertraagt en uiteindelijk zelfs verhindert. De installatie moet dan worden stilgelegd en gereinigd: een huzarenwerk.

De studie wees uit dat 15% van het gewicht van de plasticvervuiling in de bodemkoek te wijten was aan groenten- en fruitzakjes uit polyethyleen. Dat is gigantisch veel als je bedenkt hoe licht en dun één zakje is. Het gaat dan ook over tienduizenden zakjes. Behalve dat de periodieke onderbrekingen van de compostering handenvol tijd en geld kosten, is ook de milieukost van het verbranden van de bodemkoek niet te onderschatten. Al deze kosten worden niet meegerekend in de prijs van de plastic zakjes. Ze zijn dus zo goedkoop dat supermarkten ze kwistig blijven uitdelen.

Plasticsoep in de bodem

En dat is nog niet alles. De groenten- en fruitzakjes die in de gft-bak terechtkomen, gaan samen met het gft-afval door een breekinstallatie, voor ze in de composteerinstallatie terecht komen. Daar worden ze aan flarden getrokken, waardoor kleine plastic snippers ontstaan. Die glippen door de zeven van alle machines, en komen uiteindelijk in de compost terecht.

Met die compost verrijkt menig tuinier vervolgens zijn moestuin of gazon, of bewerkt de boer zijn veld. De niet-afbreekbare plastic deeltjes stapelen op, en dreigen uiteindelijk een plasticsoep in de bodem te creëren. Het minder bekende broertje van de plasticsoep in onze oceanen, heeft potentieel even desastreuze gevolgen. Die verontreiniging maakt het immers moelijker voor water en lucht om in de grond te dringen, waardoor de bodem uiteindelijk minder vruchtbaar kan worden. Het telen van voedsel dreigt op die manier problematisch te worden.

De biodegradeerbare Compost Bag groenten- en fruitzakjes, mag je wel bij je gft-afval gooien: ze worden gewoon mee gecomposteerd. Bij Ecowerf zijn ze binnen 14 dagen verdwenen. En ze houden groenten en fruit ook langer vers. Meer tips om onze planeet proper te houden lees je op onze blog.

Elke Vlaming kiepert jaarlijks gemiddeld zo’n 152 kilo afval in de vuilniszak. Zo’n 40% daarvan is organisch afval. Met het sorteren van je gft, dan ontlast je niet alleen het milieu, maar ook je portemonnee.

Restafval is duur

De gele, witte, zwarte en andere zakken voor restafval hebben één ding gemeen: ze zijn bijzonder duur. Hun prijs wordt per gemeente bepaald en loopt al snel op tot € 2.50 per zak. Als je wekelijks 1 zak vult, gooi je dus al snel € 100 per jaar mee in de vuilbak.

Haal je de 40% organisch afval uit de zak, dan betaal je dus slechts €60 per jaar. Hoewel het makkelijk is alles simpelweg bij het restafval te kieperen, is sorteren financieel dus zeker de moeite waard.

Sorteren rendeert

Bijna al je organisch keukenafval kan je kwijt in de VentiMax®. Je steekt een biodegradeerbare Compost Bag in het emmertje, en is dat zakje vol, dan gooi je het in de groene gft-bak, op je composthoop, of in een compostvat of -bak. Gemiddeld genomen gebruikt een Noordwest-Europees gezin (2 volwassenen, 2 kinderen) twee Compost Bag zakjes per week, wat betekent dat je een heel jaar lang kan sorteren voor ongeveer € 10.

Daarbij komt nog de kost voor het ophalen van de gft-container. Die is, afhankelijk van waar je woont, vast per ophaling of variabel per gewicht. Gemiddeld kan je rekenen op € 0.50 per volle bak van 40 liter. Er kunnen echter heel wat Compost Bags in de container, wat die extra kost nog verder doet dalen. En composteer je zelf thuis, dan valt hij helemaal weg. Meer zelfs: je krijgt er gratis een natuurlijke bodemverbeteraar bovenop.

Een simpele rekensom

Gooi je dus je aardappelschillen en klokhuizen rechtstreeks in de vuilniszak, dan kost dat je € 100 per jaar. Sorteer je, dan kost je restafval nog zo’n € 60 op jaarbasis, en koop je voor € 10 Compost Bags om je organisch afval in te verzamelen. Op die manier bespaar je jaarlijks € 30.

Meer tips om de afvalberg te verkleinen, lees je op onze blog