The Compost Writer

About The Compost Writer

This author has not yet filled in any details.
So far The Compost Writer has created 70 blog entries.

Biodégradable: clairement expliqué

Beaucoup de gens adoptent rapidement le terme «biodégradable», mais, en règle générale, leur déduction n’est pas conforme à la réalité. Comment? “Biodégradable” est biodégradable, n’est-ce pas ? Ce n’est quand-même pas si difficile? Hmm, essayons d’expliquer clairement.

Définition

La biodégradation est un processus biochimique complexe dans lequel les micro-organismes convertissent les matières organiques en eau, en énergie et en biomasse (humus, compost). Au cours de ce processus, ils dégagent également du CO2.

Un peu plus facile à dire: par la biodégradation, les déchets organiques «retournent à la nature». En effet, les micro-organismes (bactéries, champignons, petits insectes) décomposent les déchets organiques en petits morceaux afin qu’ils puissent s’en nourrir. Cette nourriture leur donne l’énergie de vivre et de se reproduire. Le produit résiduel est, en plus de l’eau, de la biomasse appelée humus, compost, etc., selon le cas. Cette biomasse enrichit alors le sol, de sorte que les plantes peuvent pousser de façon luxuriante.

Beaucoup concluent que si un produit est nommé biodégradable une fois, ce sera toujours et partout le cas. Et qu’ainsi, ils sont autorisés à le laisser traîner dans la nature ou à le creuser dans le sol ou à le jeter à la mer. Mais ce n’est absolument pas le cas!

Parfois, parfois non …

Et maintenant ça devient confus! La biodégradation ne se produit pas toujours partout et à tout moment. Que cela arrive et à quelle vitesse cela se passe, dépend de nombreux facteurs.

Étudions l’exemple suivant? Un arbre tombe dans la forêt. Après plusieurs décennies, il a complètement péri. Donc, le bois est biodégradable, disons. Mais si ce même arbre avait été abattu pour faire un bateau en bois qui avait coulé dans la mer Méditerranée à l’époque des anciens Grecs, nous pouvons parfois encore le retrouver aujourd’hui – 3000 ans plus tard – au fond de la mer. Le bois est-il encore biodégradable, alors?

Le même matériau peut montrer donc une certaine biodégradation tellement différente selon l’environnement dans lequel il se trouve. Dans la forêt, il est suffisamment chaud et humide et il y a beaucoup d’oxygène pour permettre aux micro-organismes de se frayer un chemin. Au fond de la mer salée, il peut faire froid et sombre. Les micro-organismes sont complètement différents de ceux de la forêt. Le résultat est que le processus de biodégradation est très différent, en particulier beaucoup plus lent.

Attention fournie …

Par conséquent, le mot «biodégradable» doit être utilisé avec précaution, car ce qui se passe dans le sol, par exemple, ne le fait pas nécessairement dans la mer. Ce qui se dégrade rapidement dans une installation industrielle de compost ne le fait pas forcément dans un tas de compost à la maison dans la même période de temps.

On suppose trop vite que «biodégradable» signifie que quelque chose disparaît dans la nature en un rien de temps, mais ce n’est pas le cas. Les feuilles de chêne, de hêtre ou de châtaigne ont besoin de plus d’un an pour périr. Une peau d’orange prend même 2 ans.

Législation belge unique

Juste à cause de cette situation confuse, il est interdit en Belgique par arrêté royal d’appeler des produits “dégradables” ou biodégradables “. Avec cela, notre pays prend une position unique dans le monde. Notre gouvernement mérite des compliments pour protéger sa population contre les commerçants trop zélés, qui veulent marquer rapidement avec le mot «biodégradable».

Dans un proche avenir, nous allons expliquer quelques autres termes fréquemment et parfois mal utilisés.

Bioafbreekbaar: helder uitgelegd

“Bioafbreekbaar” of “biologisch afbreekbaar” wordt tegenwoordig door velen snel in de mond genomen, maar meestal wordt er een gevolgtrekking aan gegeven die niet klopt met de werkelijkheid. Hoezo ? “Bioafbreekbaar” is toch Bioafbreekbaar. Zo moeilijk is dat toch niet? Hmm, we leggen het even helder uit.

Definitie

Biologische afbraak is een complex biochemisch proces waarbij micro-organismen organisch materiaal omzetten in water, energie en biomassa (humus, compost). Tijdens dit proces geven ze ook CO2 af.

Ietwat makkelijker gezegd : door biologische afbraak keert organisch afval ‘terug naar de natuur’. Inderdaad, micro-organismen (bacteriën, schimmels, kleine insecten) breken het organisch afval af tot kleine stukjes zodat ze zich ermee kunnen voeden. Dat voedsel geeft hen de energie om verder te leven en zich voort te planten. Het restproduct is, naast water, biomassa die al naar het geval humus, compost, enz. genoemd wordt. Die biomassa verrijkt dan weer de bodem, zodat planten weelderig kunnen groeien.

Velen concluderen dat als een product éénmaal Bioafbreekbaar is genoemd, het altijd en overal zal vergaan. Dat je het dus zomaar mag laten rondslingeren in de natuur of ingraven in de bodem of overboord gooien op zee. Maar dat is absoluut niet het geval!

Soms wel, soms niet…

En nu wordt het verwarrend ! Biologische afbraak gebeurt niet altijd overal en om het even wanneer. Of het gebeurt en hoe snel het gebeurt, hangt van veel factoren af.

Wat te denken van volgend voorbeeld: een boom valt om in het bos. Na een aantal tientallen jaren is hij volledig vergaan. Dus is hout Bioafbreekbaar, zeggen we. Maar als diezelfde boom was geveld om er een houten schip mee te maken, dat ten tijde van de Oude Grieken is gezonken in de Middellandse zee, dan vinden we die vandaag – 3.000 jaar later – soms nog terug. Is hout dan nog wel Bioafbreekbaar ?

Hetzelfde materiaal kan wat biologische afbraak tonen afhankelijk van de omgeving waarin het zich bevindt. In het bos is het voldoende warm en vochtig en is overvloedig zuurstof aanwezig om de micro-organismen hun gang te laten gaan. Op de bodem van de zoute zee, kan het koud zijn en donker. De micro-organismen zijn er totaal anders dan in het bos. Het gevolg is dat het biologisch afbraakproces heel anders verloopt, vooral véél trager.

Omzichtigheid geboden…

Er moet dus omzichtig worden omgesprongen met het woord ‘biologisch afbreekbaar”, want wat bv. vergaat in de bodem, doet dat niet noodzakelijk ook in de zee. Wat snel vergaat in een industriële compostinstallatie doet dat niet noodzakelijk binnen dezelfde tijd in een composthoop thuis.

Er wordt te snel van uit gegaan dat ‘biologisch afbreekbaar’ betekent dat iets in de natuur binnen de kortste keren verdwenen is, maar dat is niet zo. Bladeren van eiken, beuken of kastanjes hebben méér dan een jaar nodig om te vergaan. Een sinaasappelschil doet er zelfs 2 jaar over.

Unieke Belgische wetgeving

Net omwille van deze verwarrende situatie is het in België bij Koninklijk Besluit verboden om producten “afbreekbaar” of Bioafbreekbaar” te noemen. Daarmee neemt ons land een unieke positie in de wereld in. Onze overheid verdient een pluim voor het beschermen van haar bevolking tegen al te ijverige marketeers, die snel willen scoren met “Bioafbreekbaar”. Dat mag ook eens gezegd worden.

Binnenkort leggen we nog zo enkele veel gebruikte en misbruikte termen duidelijk uit.

Hier ontdek je uit welke natuurlijke stoffen onze producten precies gemaakt zijn en hoe ze afgebroken worden.

Afval sorteren: dit zijn de meest voorkomende fouten

Belgen zijn voortrekkers op het vlak van afval sorteren. Toch begaan we af en toe nog flaters. Jammer, want juist sorteren is niet alleen onbetaalbaar voor het milieu, je voelt het ook in je portefeuille. Dit zijn de meest typische fouten.

1) PMD

PMD staat voor plastic flessen en flacons, metalen verpakkingen en drankkartons. Een handige afkorting, maar er wordt nog tegen gezondigd. Een tip: verpakkingen van plastic en met de vorm van een fles horen in de blauwe zak.

Dit hoort niet bij PMD:

  • botervlootjes en yoghurtpotjes: horen bij restafval;
  • plastic bekers: horen ook bij restafval;
  • verpakkingen van bijtende producten: horen bij klein gevaarlijk afval (KGA).

Spuitbussen van voeding en cosmetica (bijvoorbeeld slagroom en deodorant), aluminium schaaltjes, lege flessen frituurolie en kroonkurken gooi je wel in een PMD-zak.

Wil je voorkomen dat je PMD–zak niet meegenomen wordt?

  • gooi er geen verpakkingen van meer dan acht liter in;
  • bindt nooit plastic flessen aan de zak vast.

Vanaf 1 januari 2019 zullen bijna alle plastic verpakkingen in de PMD-zak mogen, zoals plastic folie, (kassa)zakjes, bekers, botervlootjes en yoghurtpotjes. Een uitzondering is de plastic verpakking van gevaarlijke producten, zoals een insecticide. Het systeem wordt geleidelijk ingevoerd in heel België, gespreid over een periode van twee jaar tussen 1 januari 2019 en 2021.

2) GFT

21% van de Vlamingen composteert thuis, en dat aantal blijft groeien. Toch verloopt composteren nog niet overal foutloos. Dat bewijzen deze typische fouten:

Dit hoort niet bij GFT:

  • mosselschelpen: horen bij restafval;
  • beenderen of slachtafval: horen bij restafval;
  • grond, zand en steentjes: naar het containerpark;
  • kattenbakvulling: horen bij restafval;
  • uitwerpselen van honden en katten: horen bij restafval.

Gras en bladeren, fruit- en groenteresten, notendoppen, keukenrol, theezakjes, koffiefilters, plantenafval en mest van kleine planteneters (bijvoorbeeld konijnen) horen wel bij GFT.

Daarnaast is het belangrijk waar je je compostbak plaatst. Hier lees je waar je op moet letten.

3) Papier en karton

Papier en karton sorteren lijkt evident, maar dat is het niet. Er schuilen namelijk enkele addertjes onder het gras:

Dit hoort niet bij papier en karton:

  • behangpapier: hoort bij restafval, volledige rollen kunnen naar de kringloopwinkel;
  • keukenrol: hoort bij GFT, op voorwaarde dat er geen anorganisch afval aan kleeft (verf, frituurolie …);
  • broodzakken: horen bij restafval;
  • vervuild papier, waar bijvoorbeeld frituurvet aan hangt: hoort bij restafval.

Telefoonboeken, tijdschriften en folders, kartonnen verpakkingen, kladpapier en enveloppes horen bij papier en karton.

De huis-aan-huisinzameling is gratis. Alles zit in een kartonnen doos of is samengebonden met natuurtouw. Het papier moet vrij zijn van ander afval, verwijder dus plastic folies.

4) Glas

Glas is de perfecte grondstof voor nieuw glas, omdat je het steeds opnieuw kan gebruiken; op voorwaarde dat het juist gesorteerd wordt.

Dit hoort niet bij glas:

  • deksels van bokalen: horen bij PMD;
  • vlak glas, zoals spiegels: naar het containerpark;
  • porselein (borden) en aardewerk: naar het containerpark;
  • lampen: naar het containerpark;
  • optisch glas (vergrootglas, brilglas, horlogeglas …): naar het containerpark;
  • gebroken glas: naar het containerpark.

Spoel de lege flessen en bokalen uit en haal het deksel, de schroefdop of de kurk er af. Je steekt het glas in een stevige plastic doos. Kartonnen dozen en plastic zakken worden niet meegenomen. Het maximale gewicht bedraagt 15 kilogram per bak.

5) Restafval

Enkel wat niet bij bovenstaande categorieën hoort, gooi je bij het restafval. Dat afval wordt niet gerecycleerd, maar verbrand. Hoe minder restafval je dus hebt, hoe beter. En dat geldt ook voor je portemonnee, want restafvalzakken zijn niet goedkoop. En DIFTAR-containers evenmin! Juist sorteren is dus ook financieel interessant.

Dit hoort niet bij het restafval:

  • batterijen: breng je naar een inzamelpunt of het containerpark;
  • gevaarlijke stoffen: naar het containerpark.

Het beste afval is afval dat niet geproduceerd wordt. Hoe jij kan helpen om de afvalberg te verkleinen, lees je hier.

Sacs respirants: la solution contre les odeurs et les insectes

Les déchets organiques restent humides dans un sac poubelle en plastique classique. Cela provoque rapidement de mauvaises odeurs et des moisissures. Les sacs respirants offrent une solution.

Le vapeur d’eau, libérée par les résidus de fruits et de légumes, est piégé dans un sac en plastique traditionnel. Dans cet environnement humide, les déchets vont pourrir plus vite et les champignons vont se libérer. D’autre part, certains sacs en bioplastiques ont une structure perméable à la vapeur d’eau. Si à l’intérieur d’un tel sac l’humidité devient plus important qu’à l’extérieur, la vapeur d’eau va passer à travers la paroi du sac. C’est ce qu’on appelle l’effet de membrane ou aussi la «respiration» des sacs.

Amidon: les poumons du Compost Bag®

L’effet membranaire des Compost Bags® est en partie déterminé par leur structure. Ils sont fabriqués à partir de chardons. Un bioplastique est fabriqué à partir de ces plantes que nous transformons en sacs compostables. Dans cette matière première organique, il y a beaucoup d’amidon, ce qui détermine en partie la structure perméable à la vapeur d’eau des Compost Bags®. Plus ils contiennent d’amidon, mieux ils «respirent».

Dites adieu aux odeurs, aux champignons et aux insectes

Parce que la vapeur d’eau peut s’échapper à travers la paroi des Compost Bags® respirant, les déchets dans les sacs s’assèchent légèrement. Ceci est suffisant pour ralentir le processus de décomposition, ce qui réduit sensiblement les odeurs, les moisissures et l’attraction des insectes. Mais attention: pour utiliser pleinement les avantages des sacs respirants, ne les utilisez pas dans une poubelle fermée. Logiquement, en effet, parce que l’humidité est simplement renfermée à nouveau. Toujours utiliser des Compost Bags® dans un seau avec beaucoup de grandes ouvertures, comme le Ventimax®.

Plus frais que frais

Les sacs respirants ont un autre effet remarquable: ils sont également parfaits pour le stockage de fruits et légumes frais. Ici aussi, le même principe s’applique: la vapeur d’eau s’échappe à travers la paroi du sac et met les moisissures hors-jeu. De cette façon, les sacs gardent vos produits frais plus longtemps. La laitue reste croustillante et les carottes ne deviennent pas noires si vite.

Continuez-vous à souffrir de misérables insectes dans votre cuisine? Contactez-nous pour en parler.

Ademende zakjes: dé oplossing tegen geurtjes en insecten

Organisch afval blijft in een klassieke plastic vuilniszak best vochtig. Dat zorgt al snel voor vieze geurtjes en schimmels. Ademende zakjes bieden een oplossing.

Uit groenten- en fruitresten komt behoorlijk wat waterdamp vrij, die gevangen zit in een traditionele plastic zak. In dat vochtige klimaat gaat het afval sneller rotten en krijgen schimmels vrij spel. Sommige zakjes uit bioplastics hebben een waterdampdoorlatende structuur. Wordt het binnenin zo’n zak vochtiger dan erbuiten, dan ontsnapt de waterdamp doorheen de wand. Dat wordt het membraaneffect of ook wel ‘ademen’ genoemd.

Zetmeel: de longen van de Compost Bag®

Het membraaneffect van Compost Bags® wordt mee bepaald door hun opbouw. Ze worden vervaardigd uit kardoendistels. Van die planten wordt een bioplastic gemaakt, die we op zijn beurt tot composteerbare zakjes verwerken. In die organische grondstof zit heel wat zetmeel, en dat bepaalt voor een deel de waterdampdoorlatende structuur van Compost Bags®. Want: hoe meer zetmeel ze bevatten, hoe beter ze ademen.

Zeg stank, schimmels en insecten vaarwel

Doordat waterdamp door de wand van ademende Compost Bags® naar buiten kan, droogt het afval in de zakjes lichtjes uit. Dat is voldoende om het rottingsproces af te remmen, waardoor geurtjes, schimmels en aantrekking van insecten merkbaar verminderen. Maar let op: om de voordelen van de ademende zakjes volop te benutten, gebruik je ze best niet in een gesloten vuilnisemmer. Logisch eigenlijk, want daarin zit het vocht gewoon opnieuw vast. Gebruik je Compost Bags® daarom steeds in een emmertje met heel veel en grote openingen, zoals de Ventimax®.

Verser dan vers

Ademende zakjes hebben nog een ander merkwaardig voordeel: ze zijn ook ideaal om verse groenten en fruit in te bewaren. Ook hier geldt hetzelfde principe: waterdamp ontsnapt via de folie, en zet schimmels buitenspel. Zo houden de zakjes je producten langer vers. Sla blijft knapperig, en wortelen worden minder snel zwart. Meer tips om je groenten langer te bewaren, lees je op onze blog.

Blijf je last hebben van ellendige insecten in je keuken? Ontdek wat je eraan kan doen.

The Compost Bag Company op de Belfius Smart Belgium Awards

Gisteren werden in Brussel de Smart Belgium Awards uitgereikt. Belfius bekroont hiermee de initiatieven die oplossingen aanreiken voor de uitdagingen van lokale overheden, bedrijven, zorgcentra, scholen,… en zo een duurzame en slimme toekomst creëren die inspireert tot nieuwe slimme projecten.

Knappe initiatieven

Niet minder dan 233 initiatieven dienden hun kandidatuur in. Deze werden door de vakjury teruggebracht tot 10 genomineerden in 5 categorieën. The Compost Bag Company werd genomineerd in de categorie Ondernemingen met een omzet groter dan 10 miljoen euro.

In onze categorie werd Glutton Cleaning Machines tot winnaar uitgeroepen met hun 100% elektrische straatveger. Een mooi project en een waardige winnaar. Voor de publieksprijs werd er door jullie massaal op ons project gestemd. Alvast van harte dank daarvoor. In de uiteindelijke stand haalden wij echter niet genoeg stemmen om met de publieksprijs aan de haal de gaan. Deze ging naar Mariënstede, een uniek kassasysteem dat mensen met een beperking zelfstandig laat werken. Ook een mooi project en waardige winnaar. Proficiat aan al de winnaars.

Trots

Ondanks het feit dat we niet gewonnen hebben, zijn we bij The Compost Bag Company enorm trots dat we genomineerd werden! Het bevestigt dat we met onze initiatieven op goede weg zijn en dat onze effectieve bijdragen aan een duurzame en slimme toekomst worden geapprecieerd..

The Compost Bag Company au Belfius Smart Belgium Awards

Hier, les Smart Belgium Awards ont été présentés à Bruxelles. Avec cela Belfius récompense les initiatives qui apportent des solutions aux défis des autorités locales, des entreprises, des centres de soins, des écoles, … et créent ainsi un avenir durable et intelligent qui inspire de nouveaux projets intelligents.

De belles initiatives

Pas moins de 233 initiatives ont présenté leur candidature. Ceux-ci ont été réduits par le jury d’experts à 10 nominés dans 5 catégories. The Compost Bag Company a été nominée dans la catégorie Entreprises avec un chiffre d’affaires de plus de 10 millions d’euros.

Dans notre catégorie, les machines de nettoyage Glutton ont été déclarées gagnantes avec leur balai de rue 100% électrique. Un beau projet et un gagnant mérité. Pour le prix du public, vous avez voté en masse sur notre projet. Merci pour cela. Au classement final,  nous n’avons pas obtenu assez de votes pour obtenir le prix public. Finalement, Mariënstede, un système unique de caisse qui permet aux personnes handicapées de travailler de façon autonome. Aussi un beau projet. Félicitations à tous les gagnants.

Fier

Malgré le fait que nous n’avons pas gagné, nous sommes très fiers d’être nominés! Cela confirme que nos initiatives sont sur la bonne voie et que nos contributions efficaces à un avenir durable et intelligent sont appréciées.

De 7 meest gemaakte fouten bij GFT sorteren

Composteren zit in de lift. Al 21% van de Vlamingen composteert, steeds meer mensen volgen een cursus thuiscomposteren en onze regio telt al meer dan 3000 compostmeesters, gediplomeerde compostspecialisten. Toch verloopt composteren nog lang niet overal van een leiden dakje. Dat bewijzen deze typische fouten bij GFT sorteren.  

  1. Uitwerpselen van huisdieren

Velen droppen uitwerpselen van hun geliefde kat of hond op de composthoop. Binnen de kortste keren lokt dat ongedierte. Bovendien zijn uitwerpselen van vleeseters een bron van ziektekiemen (o.m. hondenspoelworm). Uitwerpselen van planteneters zoals kanaries en cavia’s mogen dan weer wel bij het gft.

  1. Te veel gras

Sam Gooris laat het gras liever groeien, maar maaien moet ooit gebeuren. Afgereden gras wordt vaak massaal bij compost gekieperd. Een probleem: te veel gras maakt je compost nat. Bovendien gaat het grasmaaisel een ondoordringbare laag vormen, waardoor er geen lucht meer in het compost kan. Dan sterven de goede compostorganismen af en krijgen de slechte vergistingsorganismen vrij spel. De boel begint dan te rotten en te stinken. Dat is makkelijk op te lossen door gras af te wisselen met droge materialen zoals stro, droge bladeren en houtsnippers.

  1. Aarde en zand

Hoewel zand en aarde helemaal niet composteren, belanden die vaak ongewild bij de compost. Geen goede zaak, want ze sluiten ook de lucht af en belemmeren of beëindigen zelfs het composteringsproces. Daardoor neemt de kwaliteit van je compost af.

  1. Het OK Compost HOME-logo niet checken

Niet alle compostzakjes mag je zonder pardon in je compost gooien. Check eerst of ze, net zoals de Compost Bags, wel degelijk thuis composteerbaar zijn (OK Compost HOME). Hoe je de labels op verschillende zakjes interpreteert, lees je in deze blog.

  1. Te veel of te weinig zon

Heb je een compostvat – een groen rond vat met een deksel – plaats het dan niet op een te donkere plek. Het afbraakproces gaat dan immers erg traag. Zoek een plekje met minstens drie uur per dag zonneschijn: zo warmt je gft-afval op en composteer je veel sneller. Werk je met een compostbak – een grote houten of plastieken bak zonder deksel – zoek dan een plek in de schaduw. Zo’n bak is bovenaan open, dus in de zon ontsnapt er te veel vocht, waardoor je compost uitdroogt. Meer over het verschil tussen een compostvat en -bak lees je hier.

  1. Onvoldoende ventilatie

Tijdens de composteringscyclus is ventilatie een must. Velen verwaarlozen dat, waardoor de compost tot harde lagen samenperst. Het resultaat: stikkende compostorganismen, rottende compost en een geur die je liever niet inademt. Verlucht je compost daarom 2 à 3 keer per week met een beluchtingsstok of riek.

  1. Stenen vloer onder je compostbak of -vat

Als je compostvat of -bak op een stenen terrasvloer rust, zal je afval nooit compost worden. Dat komt omdat de broodnodige compostdiertjes, zoals wormen en pissebedden, niet in jouw compostvat of -bak kunnen. Plaats je vat of bak daarom op een verhoogje in je tuin op wat klinkers of tegels. Maar vergeet niet om voldoende ruimte tussen de tegels te laten.

Meer ontdekken over mest, compost en bodemverbeteraars? Neem dan snel een kijkje op deze blog.

De 3 voornaamste vormen van afvalrecuperatie in een notendop

Plastic verpakkingen, groenteresten, glazen bokalen … Elke Vlaming produceert jaarlijks zo’n 500 kg afval. Dat vuilnis lijkt waardeloos, maar is dat niet: er valt namelijk heel wat te hergebruiken. Ontdek de verschillende vormen van afvalrecuperatie in dit blogartikel.

 Bij recycleren denken je misschien spontaan aan papier, glas en PMD sorteren, maar afvalrecuperatie gaat verder dan dat. Er zijn drie manieren om het maximum uit je vuilnis te halen: materiaalrecyclage, verbranding met energierecuperatie en organische recyclage. 

  1. Materiaalrecyclage

De afgelopen decennia heeft recyclage in Europa, en zeker in België, een enorme vlucht vooruit genomen. Ons land is kampioen in sorteren en hergebruiken: maar liefst 87,4% van ons huishoudelijk afval wordt gerecycleerd. Dat gebeurt in belangrijke mate via materiaalrecyclage, waarbij het materiaal van een afgedankt product wordt hergebruikt in een nieuw product.

Je fleecetruien of -dekens, bijvoorbeeld, waren in een (niet zo) ver verleden misschien petflessen. En ook bruin pakpapier is vaak al aan een tweede of derde leven toe. Die groenachtige flesjes frisdrank? Jawel: het resultaat van materiaalrecyclage.

  1. Afvalverbranding met energierecuperatie

Niet al het afval is eenvoudig te verwerken tot iets nieuws. Zo krijgen verpakkingen van voedingswaren vaak een extra laag om condensatie te vermijden of om producten langer vers te houden. Die verschillende lagen zijn later moeilijk te scheiden, waardoor de materialen in de verpakking niet gerecycleerd kunnen worden. Ook verontreinigd materiaal – denk aan een gebruikt botervlootje – is niet zomaar te hergebruiken. Afval schoonmaken is immers duur en in veel gevallen onbegonnen werk.

Stoffen die bestaan uit complexe of verontreinigde materialen belanden daarom al snel in de verbrandingsoven. De energie die bij die verbranding vrijkomt, kan gebruikt worden om huizen, scholen of bedrijven van warmte te voorzien. Een mooi voorbeeld is het warmtenet van Roeselare, dat de energie van jaarlijks 65.000 ton afval inzet om stadsgebouwen, een zwembad en een ziekenhuis te verwarmen.

  1. Organisch recycleren

Een derde optie is organisch recycleren. Daarbij wordt (nvl. organisch) afval omgezet tot compost in een compostbak-, hoop of industriële installatie. De compost wordt als bodemverbeteraar gebruikt, en voedt zo de groei van nieuwe gewassen, waaruit door bioraffinage nieuwe materialen gemaakt worden. Om afval organisch te kunnen recycleren, moet het uiteraard composteerbaar zijn. Groenteresten of tuinafval zijn hier ideaal voor, maar ook bioplastics kunnen mee op de composthoop.

Bij verbranding met energierecuperatie gaat ondanks de teruggewonnen energie, toch heel wat CO2 de lucht in. Wanneer je afval echter organisch recycleert, gaat bijna niets verloren. Bovendien kunnen ook heel wat materialen die te sterk verontreinigd zijn voor materiaalrecyclage, zoals composteerbare voedingsverpakkingen, alsnog op deze derde manier verwerkt worden. Het komt er dus op aan om zo veel mogelijk klassieke plastic- en kunststofverpakkingen te vervangen door composteerbare alternatieven. Dat kan al heel eenvoudig: bijvoorbeeld door Compost Bags te gebruiken als groenten- en fruitzakjes.

Benieuwd hoe een composteerbaar product gemaakt wordt? Ontdek hoe The Compost Bag Company van kardoendistels tot zakjes komt.

Shopping basket

Go to Top